Dünyaya kapalı kamplarda parçalanan Müslüman Uygur aileleri… (çeviri haber)

Kamplarda yaşananları anlatan Uygurlar tehlike altında

Bölgeyi ziyaret eden yabancı gazeteciler yoğun bir şekilde gözetim altında tutuluyor ve bu da yaptıkları görüşmelerde dinlemeye çalıştıkları kişiler için potansiyel tehlike haline geliyor. Uygurların ayırt edici kültürel kimliğini silme ve İslami inançlarını yok etme girişimi, sadece kamplara gönderilen Uygur nüfusunun onda birden fazlası için muazzam bir ıstıraba yol açmakla kalmıyor, aynı zamanda yüzbinlerce çocuk ve yetişkinin insanın hayatını altüst ediyor.

Alman akademisyen Adrian Zenz’in The Economist  dergisinin basına gittiği bir makalede belirttiği gibi, 2019’un sonunda 880.500 çocuk yatılı tesislere yerleştirildi, bu sayı 2017’den bu yana yaklaşık 383.000 arttı.

O kadar çok ebeveyn çaresiz ki, memurlar geride kalan çocuklarla başa çıkmakta zorlanıyor.

Uygurlu Müslüman anne Zümrüt Davut’un çilesi

Uygurlu müslüman anne Zümrüt Davut ve üç çocuğu için Cuma günleri korkunç geçiyor. O gün, Çinli yetkililerin Çin’in uzak batısındaki Uygur bölgesi başkenti olan Urumçi’deki okullarında öğrencileri sorgulayacakları gündü. Sorgulayıcılar evdeki yaşamları hakkında ipuçları arıyorlardı. Ebeveynlerin evde dua edip etmediğini veya İslami selam verip vermediğini veya çocuklarla peygamber hakkında konuşup konuşmadığını öğrenmek istediler.

Topladıkları bilgiler, bir aile üyesinin, hükümetin Uygur kamp bölgesindeki gizli tutulan yeni bir kamptaki “mesleki eğitim merkezi”ne gönderilmesine neden olabilir.

Anne Davut’un anlattığı gibi, onun gibi Uygurlar sürekli gözetim altındaydı. Çocukları, ebeveynleri kadar etkilenmişlerdi. Her pazartesi okula gitmedikleri için onları apartman bloğunun avlusuna götürerek dondurucu kış havasında ya da şiddetli yaz sıcağında Çin bayrağının yükselmesini izlemek zorunda kaldı. Katılımcılar neşeli görünmeye dikkat etmek durumundalar. Memurlar sadece memnuniyetsizlik belirtilerini izlemekle kalmadı; her ailenin on komşu aileye gözetlemesi ve her törende bir kutuya notlar koyarak şüpheli her şeyi ihbar etmesi gerekiyordu.

The Economist