Harvard Üniversitesi yayınları Hitler ve Atatürk arasında bağlantı kuruyor!. (çeviri haber)

Ancak Hitler ve Naziler için eşit derecede önemli bir rol modeli ise neredeyse tamamen ihmal edildi: Modern Türkiye’nin kurucusu ve yabancılara karşı en korkunç etnik temizlik ve soykırım olaylarından birinin faili olan Mustafa Kemal Atatürk.

Tarihçi Stefan Ihrig’in etkileyici kitabı “Nazi Hayalindeki Atatürk”, pek bilinmeyen bu hikayeyi ana hatlarıyla belirtmekte ve özenle belgelemektedir. Bu çalışma aynı zamanda Nazi ideolojisi ve stratejisinin köklerine dair anlayışımızı yeniden yazmayı vaat ediyor.

Hitler 1919’dan sonra Atatürk ile derinden ilgilendi. Hitler sadece ona hayran duymakla kalmadı ama aynı zamanda onun I. Dünya Savaşındaki yenilginin küllerinden yeni bir ulusun radikal inşaasını taklit etmek istedi.

Hitler ve Naziler, Atatürk’ün hükümeti ele geçirmek için Batılı güçlere meydan okumasını yakından izlediler ve Münih darbesinde büyük ölçüde Atatürk’ün Ankara’daki isyanını örnek aldılar.

Hitler daha sonra, Birinci Dünya Savaşı’nın siyasi sürecinin sonunda, Atatürk’ün kendisinin ve Mussolini’nin ustası olduğunu belirtti.

Bu kalıcı bir hayranlıktı. Naziler 1920’ler boyunca mücadele ederken Atatürk, Hitler’in “karanlıktaki yıldızı” olarak kaldı ve Almanya’yı milliyetçi, laik, totaliter ve etnik açıdan ayrıcalıklı çizgilerle yeniden şekillendirmesinde ilham kaynağı oldu.

Türk hükümetlerinin, Nazilerin doğrudan Alman Yahudileriyle karşılaştırdığı Ermeni ve Rum azınlıklara ne kadar acımasız davrandığı da Hitler’in gözünden kaçmadı. Yeni Türkiye, ya da en azından Nazilerin görmeyi tercih ettiği yönleri, Polonya’nın işgaline giden yıllarda Hitler’in planları ve hayalleri için bir model haline geldi.

Cambridge Üniversitesi’nden profesör Christopher Clark şöyle dedi:

“Ermeni katliamlarından Türk Kurtuluş Savaşı’na ve Kemal Atatürk’ün yükselişine kadar Türkiye’deki olaylar Almanya’da büyük ilgi gördü. Ihrig’in gösterdiği gibi, Weimar Cumhuriyeti’nin aktif, özellikle aşırı sağ Almanları da, Türkiye’deki başarılı revizyonizm, otoriter yönetim, laik modernleşme ve soykırımı siyasi faydaları için bir model gördüler. Bu parlak ve özgün çalışma, Nazizmin yükselişine ve Nazi ırk politikasının tarih öncesine yeni bir ışık tutuyor.”

Gregory Pappas

pappastpost.com