Site Rengi

DOLAR 7,6604
EURO 8,9115
ALTIN 458,62
BIST 1.124
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 27°C
Mevzi Sağanak
İstanbul
27°C
Mevzi Sağanak
Pts 27°C
Sal 27°C
Çar 23°C
Per 25°C

“Türkler geliyor!” (çeviri haber)

“Türkler geliyor!” (çeviri haber)
12.09.2020
A+
A-

“Türkler Geliyor”

Çeviri-Analiz

Middle East Eye’ın yazı işleri müdürü David Hearst, sitesinde yayınlanan analizinde Fransa Cumhurbaşkanı Macron’un Türkiye karşıtı son çıkışlarını, Doğu Akdeniz’de Türkiye’nin aleyhinde görünen bazı Arap rejimlerinin politikalarını değerlendirirken, bölgenin geleceği hakkında da dikkat çekici öngörülerde bulundu. Hearst’ün “Arap dünyasında yeni bir mesaj yankılanıyor: Ankara’yı alın” 

Analistler, BAE’nin İsrail’i tanıyacağı ve normalleşmenin ancak Filistinliler devlet olduktan sonra gelişip statükoyu kıracağının duyurulmasından aylar önce, ABD Başkanı Donald Trump’ın “yüzyılın anlaşması” karşısında şaşkındı.

Kendilerine sordular, ABD başkanı neden Filistinli liderlerin boykot ettiği, Arap devletlerinin reddettiği ve bu asla işe yaramayacak bir anlaşmaya bu kadar çok enerji harcıyor? Abu Dabi’nin yaptığı açıklama sorularını yanıtlamadı.

Trump ve damadı Jared Kushner, bölgedeki diğer devletlerin İsrail ile ilişkilerini normalleştirmesi için mücadele etti.

Şimdiye kadar sadece Bahreyn, Sırbistan ve Kosova aynı şeyi yapacaklarını söylediler. Büyük veya kalabalık eyaletler, Suudi Arabistan, Sudan, Umman, Kuveyt veya Ürdün’den katılım olmaksızın reddettiler.

Önümüzdeki hafta Beyaz Saray’da yapılacak hiçbir red tavrı, Trump’ın tarihi olarak adlandıracağı bir törende İsrail Başbakanı Benjamin Netanyahu’nun sadece iki küçük Arap devletinin liderleriyle el sıkışacağı gerçeğini gizlemeyecek.

Trump göz kırpıyor

Bu anlaşmanın hedefi Filistinliler olmasaydı, kimdi? Kushner’ın amacı, dindar Yahudi ulusunu; “Büyük İsrail”i kalıcı bir gerçek olarak kurmaktır.

Peki BAE-İsrail ittifakının kendini kime karşı savunması gerekiyor? İsrail bir süredir Arap diplomatlara İran’ı artık askeri bir tehdit olarak görmediğini söylüyordu. MOSSAD’ın başkanı Yossi Cohen, Arap yetkililere İran’ın “kontrol altına alınabilir” olduğunu söylemişti.

Trump, İran’la askeri bir çatışmayla burun buruna geldi, önce gözlerini kırpıştırdı.

İran, Ocak ayında Bağdat’ta İranlı General Kasım Süleymani’yi öldüren insansız hava aracı saldırısına misilleme olarak Irak’taki ABD birliklerine açık bir şekilde füze attı.

İsrail savaş uçakları, bu teoriyi Suriye ve Lübnan’da defalarca sınadı, İran hedefleri ve İran destekli savaşçılar, Tahran’dan hiçbir yanıt gelmeden ve Hizbullah’tan cevapsız bırakarak vuruldu.

Trump’ın cevabı, Körfez’de toplanan gücü dağıtmak oldu. İran bu yeni gelişen ittifakın hedefi değilse, o zaman kim?

Türkler geliyor

Cevap, bu hafta Arap Ligi’nde bir araya gelen Arap liderlerinin yoğun şekilde düzenlenmiş bir dizi açıklamasıyla geldi. Gerçek düşmanın, onlarca yıldır ABD’nin nükleer bombalarının bekçisi olan NATO’nun bir üyesi olduğu ortaya çıktı.

Arap dünyasını tehdit eden “yeni yabancı işgalci” Pers değil, Rus da değil, Türk’tür.

Ortak bir elektrik şalteriyle eyleme geçirilmiş gibi, Lübnan’dan Mısır’a Doğu Akdeniz’in tüm kıyı şeridi, görünüşte Osmanlı yönetimini yeniden kurma iddialarına sahip kuzey komşusuna karşı silahlanmış durumda.

Suçlamaya BAE Dışişleri Bakanı Enver Gargaş başkanlık ediyor. Arap Ligi’nde konuşan Gargash, “Türkiye’nin Arap ülkelerinin içişlerine müdahalesi, bölgedeki olumsuz müdahalenin açık bir örneğidir” dedi.

Bu, Mısırlı bir cumhurbaşkanını deviren ve uçaklarıyla uluslararası alanda tanınan başka bir hükümeti devirmek amacıyla Libya’nın Trablusgarp kentini bombalayan bir ülkenin bakanının ifadesidir.

Gargaş, Türkiye’yi, uluslararası yasa ve tüzükleri, devletlerin egemenliğini açıkça ihlal ederek, Akdeniz sularındaki deniz trafiğinin güvenliğini ve güvenliğini tehdit etmekle suçladı.

Düşmanı tanımlamak

Gargaş’ı, Mısır Dışişleri Bakanı Semih Şakuri izledi. Birçok Arap ülkesinde Arap ulusal güvenliğine müdahaleleriyle Türklerin en önemli tehdidi temsil ettiğini söyledi.

“Mısır, özellikle Kuzey Irak, Suriye ve Libya’da tezahür eden Türk hırsları karşısında boş durmayacaktır” dedi.

Toplantıya, BAE-İsrail anlaşmasını vatana ihanet olarak kınayan kızgın bir taslak açıklama ile hazırlanan Filistin heyeti başkanlık etti.

İfadeleri, Türk saldırganlığını takip eden ve sonraki her toplantıda rapor sunmak için kalıcı bir alt komite kurmaya karar veren konsey tarafından düşürüldü.

Geçen hafta Türkiye aleyhine yapılan açıklamaların korosu Ankara’da fark edilmedi.

Üst düzey bir Türk hükümeti kaynağı da bunu ABD’deki Hıristiyan-Siyonist Evanjelik ittifakına bağladı.

Adının gizli kalmasını isteyen kaynak, “BAE, Türkiye’yi operasyonel seviyelerde izole etme görevini üstleniyor. Bunu finanse ediyorlar. Ancak, bu stratejinin gerçek sağlayıcıları İsrail ve İsrail yanlısı lobiye yakın bazı ABD’li politikacılar. Türkiye’ye karşı ittifak kurma çabalarının bir parçası oldular. Siyonist ve Evanjelist ittifakın çıkarına BAE’yi, özellikle Kasım ayındaki başkanlık seçimlerinden önce, ofislerine seçim desteği getirebilecek şekilde destekliyorlar” dedi.

Türk üsleri

İroni şu ki, İsrail ile normalleşmeye karşı bir başka Arap Ligi alt komitesi, 2002’de Suudi Arabistan tarafından oluşturulan Arap Barış Girişimi “barış için toprak ilkesi”ni sürdürmek için hala görevde.

Bu komite göz ardı edildi.

İsrail, Arap Birliği’nin düşmanı değil; Türkiye’nin düşmanı.

Ürdün krallığının resmi yayın organı Ürdün Times, bir makalede şu ifadeler kullanıldı:

“Türk asker ve Ankara milisleri üç Arap ülkesinde desteklenerek faaliyet göstermektedir. Libya, Suriye ve Irak. Bu jeopolitik gerçekliği Arap dünyası ve uluslararası toplum kabul etmeli ve tepki vermelidir. Aslında, Türkiye’nin bu ülkelerdeki ve ötesindeki bölgesel, siyasi ve ekonomik hedefleri, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da dahil olmak üzere üst düzey Türk liderler tarafından ilan ediliyor. Türkiye’nin artık Katar, Libya, Somali, Kuzey Kıbrıs, Suriye ve Irak’ta askeri üsleri var ve hepsi meşru hükümetlerin rızasıyla değil.”

Macron’un haçlı seferi

Türkiye’yi “Doğu Akdeniz’in yeni kanun kaçağı” ilan etme çabasında başka yabancı aktörler de var.

Fransız ordusunun Libya’nın başkentini ele geçirmek için savaş suçlarıyla dolu girişiminde Kaddafi dönemi generali Halife Hafter’i desteklemedeki rolünü, BAE uçaklarının ve Rus keskin nişancılarının kullanımıyla belgelenmiştir.

Ancak son zamanlarda, Başkan Emmanuel Macron Beyrut’a girerken Fransa’nın retorik kanatlarını daha da yaydı.

Mücadele, Sünni Arap dünyasının liderliğiyle ilgilidir

Macron, Lübnan’ın paramparça başkentine yaptığı iki seyahatin ilkinde şunları söyledi: “Fransa rolünü oynamazsa, İranlılar, Türkler ve Suudilerin ekonomik ve jeopolitik çıkarları muhtemelen Lübnanlılar zararına olacak Lübnan’ın içişlerine müdahale edecekler.”

Iraklı bir yetkili, Macron’un “bağımsız girişim” başlattığı Bağdat’a uçarak Türkiye’ye açık bir atıfta bulunduğunu söyledi. Ankara, Haziran ayında Kuzey Irak’taki Kürt isyancılara sınır ötesi hava ve kara saldırısı başlatmıştı ve Bağdat tarafından Irak topraklarının ihlali olarak nitelendirildi.

Bu arada, Türkiye’nin deniz sınırlarını ihlal ettiği iddia edilen Kıbrıs açıklarında, bir petrol sondajı anlaşmazlığının ortasında Fransız savaş gemileri Yunan savaş gemileri ile ortak tatbikatlar yapıyor.

Macron, bu hafta Korsika’da düzenlenen zirve öncesinde gazetecilere verdiği demeçte, “Türkiye artık bu bölgede ortak değil” dedi. Avrupalıların Erdoğan’ın “kabul edilemez davranış” karşısında “açık ve kararlı” olmaları gerektiğine dikkat çekti. Macron, Avrupa ülkelerinin Türkiye ile “kırmızı çizgiler” çizmesi gerektiğini de sözlerine ekledi.

Türk birliği

Macron, anlaşmazlığının Türklerle değil, Erdoğan ile olduğunu savunuyor.

Bu taktik daha önce denendi ve başarısız oldu. Sorun şu ki, Türkiye Libya’da BAE destekli güçlerle yüzleşirken veya Kudüs’te Filistin haklarını savunurken ya da Irak’ta PKK’yı bombalarken ya da Suriye’de Devlet Başkanı Beşar Esad’ın güçlerini hedef alırken, Erdoğan’ın Türk ordusunun ve tüm büyük Türk siyasi partilerin tam desteğini almasıdır.

Bu destek ne tekdüze ne de sabittir. Libya ve Suriye’ye giren Türk askerlerinin bilgeliğine dair yurt içinde şüpheler dile getirildi; ancak Türk ordusu ve insansız hava araçları ile başarı geldikçe bu şüpheler azaldı.

Erdoğan’ın birçok yerli muhalifinin, devam eden memur ve asker tasfiyelerinin meşruiyeti, gazetecilerin rutin tutuklanması, gazetelerin ve üniversitelerin kapatılması ve cumhurbaşkanlığına parlamentonun tabi kılınması konusundaki eleştiriler ne olursa olsun, dış politikada ulusal bir lider olarak Erdoğan’ı destekliyorlar; özellikle Doğu Akdeniz’de.

Erdoğan’ın partisinin muhafazakar İslamcı tabanını aşındırmak için diğer Türk siyasetçilerden daha fazlasını yapan Ahmet Davutoğlu, uluslararası müzakerelerin duayeni ve eski bir başbakan.

 

Davutoğlu geçtiğimiz günlerde şunları söyledi : “Macron sınırlarına uymalı, Türkiye’ye ve cumhurbaşkanına hakaret etmeyi bırakmalı. Macron’un sömürge zihniyetini gösteren, Türkiye’nin demokrasisini ve halkının özgür iradesini görmezden gelen küstah açıklamalarını şiddetle kınıyorum.”

Macron’un yeni bir haçlı seferi ilan etmekte birçok sorunu vardır. Birincisi, Kuzey Afrika ve Lübnan’daki Fransız sömürgeciliğinin tarihinden sıyrılmakta zorlanıyor.

İkincisi, Erdoğan’ı “İslamofaşizm” ile özdeşleştirme girişimi, Türk laik derin devletin cumhurbaşkanının projesine kilitlendiğinde tamponu vurmakla kalıyor.

Ankara ile yüzleşmek

Türkiye şimdi neyle karşı karşıya geliyor? Erdoğan, cumhurbaşkanı rolüyle ilgili tüm iç çekincelere rağmen, Türk ordusunun Suriye ve Libya’daki Rus güçleriyle karşı karşıya gelme ihtimalini Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile müzakere masasındaki yerini koruyarak, bağımsız bir ülke olarak gösterdi.

Türkiye’nin ekonomisi Suudi Arabistan’ın büyüklüğünde ve ordusu kendi kendine yetiyor. Türkiye, İsrail ve ABD’den tedarik etmeyi reddetmesiyle birlikte yüksek teknolojili insansız hava araçları üretmeye başladı. İsrail uçaklarının bir zamanlar hava sahası yetersizliği nedeniyle Türk hava sahalarında eğitim aldığı bugün unutuldu.

Karadeniz’de gazı keşfettiğinde, Türk şirketleri sahaları geliştirecek ve iç piyasaya arz edecek teknolojiye sahip. Bu, İngiliz, İtalyan ve ABD şirketlerine güvenen Mısır’ın aksine, Türkiye gaz sahalarından elde ettiği ödüllerin bir kısmını aldığı anlamına geliyor.

Türkler, 2016 darbe girişiminde olduğu gibi (BAE tarafından finanse edilen) silahlı askerlerle karşılaştıklarında gururla ve şiddetle çarpışıyorlar.

Bütün bunlar, batılı politikacıların bir başka düşman yaratmadan ve bu bölgede başka bir çatışma başlatmadan önce durmasını sağlamalıdır. Bu gündemin nereden kaynaklandığı çok açık: İsrail ve Körfez ülkelerinden geliyor, Kıbrıs’ta hiçbir işi veya çıkarları yok.

Tehlikeli maceracılık

İsrail, yasadışı olarak işgal ettiği topraklar üzerinde sınırlarını belirlerken ana amacına karşı hiçbir geri tepmeyi hoş görmüyor. İsrail’in askeri istihbarat birimi, 2020 yılı istihbarat tahmininde Türkiye’yi İsrail’in ulusal güvenliğini tehdit eden örgütler ve ülkeler listesine dahil etti.

Ancak tahminler, iki ülke arasında askeri bir çatışmanın patlak vermesini dışladı.

Totaliter ve katil BAE ve Suudi rejimlerinin böyle bir endişesi yok.

Türkiye’nin Sünni Müslüman lider olarak kendi nüfuslarını cezbetmesinden korkuyorlar. Mücadele Sünni Arap dünyasının liderliğiyle ilgilidir. Suudi Arabistan’ın bu iddiası İsrail ile ilişkilerini nihayet normalleştirdiği zamandan artık daha fazla kalmayacak.

Fransa, Orta Doğu’da yeni bir çatışmayı başlatacak mide ve dayanıklılığa sahip değil. İçeride, Fransız siyasetinin harikası görülen, Fransa’nın en sevilmeyen cumhurbaşkanı haline geldi.

Macron’un Fransa’sı diğer batılı milletler kadar bölünmüş durumda. İngiltere’nin Brexit tarafından bölünmesi kadar, Covid-19 ve sağ kanadın amansız yükselişi ile kuşatılmış durumda. Macron, Tony Blair, George W. Bush, David Cameron ve Nicolas Sarkozy’nin kolektif deneyimlerinden ders almalı ve bu yabancı maceradan uzak durmalıdır. Israr ederse onun için iyi bitmeyecek.

David Hearst

YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.