Yaşlı kadın ile zihinsel engelli oğlu kaderine terk edildi!.

İzmir’de zihinsel engelli oğlu ile derme çatma bir karavanda yaşam mücadelesi veren Seval Taşkın’ın tek isteği küçük bir eve yerleşmek!. Suriyelilere kol kanat geren devlet ise anne ve oğlunu kaderine terk etmiş durumda!.

İzmir’de 2017 yılında Bornova ilçesinde babasına ait evde 42 yaşındaki zihinsel engelli oğluyla birlikte yaşayan Seval Taşkın (69), babasının evi sattığını öğrendi.

Satıştan yaklaşık 5 ay sonra Taşkın, yeni ev sahibinin ‘evden çıkın’ talebiyle şok yaşadı.

Evsiz kalan anne ve oğlu, yaklaşık bir buçuk yıl boyunca otobüs durağında yaşamak zorunda kaldı..

BİR BUÇUK YIL OTOBÜS DURAĞINDA YAŞAMAK ZORUNDA KALDILAR

Anne ve oğlu, ilerleyen süreçte yetkililerin yardımlarıyla yerleştirildikleri evden de iddiaya göre ev sahibinin baskıları ve kapı anahtarlarını değiştirilmesi sonucu çıkarıldı.

Sokakta kalan anne ve oğluna, oğlunun bir arkadaşı yardım eli uzattı ve onlara bir karavan hediye etti.

Elektrik, su ve ısıtıcıları olmadan yaşamını sürdüren ailenin tek isteği ise küçük bir eve yerleşmek.

ÖNCE BABA SONRA YENİ EV SAHİBİNDEN DARBE YEDİLER

Yaşadıklarını anlatan Seval Taşkın, “2017 yılına kadar kendi evimizde oturuyorduk. Babam rahatsızdı. O sene oturduğumuz evi bizden habersiz satmış. Evi alan kişi yaklaşık 5 ay sonra bizi evden çıkardı. Sokakta kaldık. Bütün eşyalarımız evde kaldı. Sonra 1 buçuk yıl buradaki durakta kaldık. Bir süre sonra bizi pansiyona yerleştirdiler. Sonra bize ev tuttular ve 2 yıllık sözleşme yapıldı. Sözleşme dolmadan ev sahibi bizi dışarıya attı. Bize ‘ev sahibinin bizi çıkaramayacağı’ söylendi. Ev sahibi biz yokken kapının kilitlerini değiştirmiş. Yine sokakta kaldık. Sonra Gaziemir’de bir eve yerleştirildik. Son olarak oğlumun arkadaşı bize karavan verdi. Eylül’ün ilk haftasından beri burada kalıyoruz.” diye konuştu.

“SU, IŞIK, ELEKTRİK YOK”

Karavanda yatıp kalkmanın çok zor olduğundan bahseden Taşkın, şunları kaydetti:

“Su, ışık, elektrik yok. Akü bozuk, alamıyorum. Oğlumun engelli maaşı kesildi. Ben de annemin maaşını alıyorum. Herkes erzak yolluyor. Gücü yeten para veriyor. Hepsinden Allah razı olsun. Bu şekilde geçiniyoruz. Talebim küçük bir ev, bir oda. Kısaca barınabileceğimiz bir ev.”