BEN OKUDUM DEMESİN

BEN OKUDUM DEMESİN

Bir insan,

Demesin,

Bir taş,

Bir fidan,

Bir tohum,

Sevdirmediyse  elleri,

Bu toprağa benim demesin.

Ayakları değmemişse yürekten yere,

Öylesine bakmışsa yiğitçe ölenlere,

Ben okudum  demesin.

Bir insan,

Emanet bilmeden bir kadını Allah’tan,

Ak sütü anasından,

Cenneti ayakları altından,

Yiğitliği atasından,

Okumadan …

Ben okudum demesin.

Bir insan,

En zifiri gecelerde

Gaflete dalan  gözleri,

Karanlığın şerrinden

Açılmadan sabaha,

Ve elleri duaya,

Ben okudum demesin.

Bir  insan,

Bir yaprak misali,

Renkten renge düştüğünü,

Sonbahardan okumadan ,

Ben yaşadım demesin.

Velhasıl…

Doğumdan son deme

Ömre bedel

Beş vakitlik hikmeti,

Okumadan ölmesin.

Derya ? GÜLTEKİN

DİĞER KÖŞE YAZILARIM >>